LAC (Jezioro)

Spektakl baletowy LAC („Jezioro”):

JEAN-CHRISTOPHE MAILLOT

Muzyka:

Piotr Czajkowski z dodatkową muzyką skomponowaną przez Bertranda Maillota

Premiera:

27 grudnia 2011 r. w Grimaldi Forum w Monaco z udziałem Orkiestry Filharmonicznej Monte Carlo pod dyrekcją Nicolasa Brochota

Gościnnie na XXXII BFO:

5 i 6 maja 2026 r. w Operze Nova

Czas trwania:

Około 2 godzin wraz z krótką prelekcją i jedną przerwą

Realizatorzy

Choreografia:

Jean-Christophe Maillot

Scenografia:

Ernest Pignon-Ernest

Kostiumy:

Philippe Guillotel

Dramaturgia:

Jean-Christophe Maillot i Jean Rouaud

Kompozycja:

Bertrand Maillot

Reżyseria świateł:

Jean-Christophe Maillot i Samuel Thery

opis

Po entuzjastycznie przyjętym podczas jubileuszowego XXX Bydgoskiego Festiwalu Operowego Romeo i Julii, na naszą festiwalową scenę powraca legendarny zespół Les Ballets de Monte-Carlo z jednym ze swoich najsłynniejszych spektakli - LAC, czyli autorską interpretacją Jeziora łabędziego Jeana-Christophe’a Maillota.

Fot. Alice Blangero

Maillot świadomie odchodzi od kanonicznej choreografii Petipy i Iwanowa, tworząc dzieło głęboko narracyjne i psychologiczne. Jego Jezioro łabędzie nie jest baśnią o zaklętej księżniczce, lecz mroczną opowieścią o dojrzewaniu, pożądaniu i nieustannym rozdarciu między przeciwieństwami: dobrem i złem, niewinnością i erotyzmem, bielą i czernią. W centrum tej historii znajduje się książę Zygfryd – postać zagubiona, targana wewnętrznymi konfliktami, uwikłana w toksyczne relacje rodzinne i własne lęki.

Inspirując się archetypami obecnymi w mitach różnych kultur, Maillot - we współpracy z pisarzem Jeanem Rouaud - wydobywa z klasycznego baletu nowe sensy. Motyw przemiany, kluczowy dla postaci łabędzia jako hybrydy człowieka i zwierzęcia, staje się pretekstem do refleksji nad naturą człowieczeństwa i granicami wolnej woli. Czy naprawdę różnimy się od zwierząt zdolnością wyboru? A może, podobnie jak Zygfryd, pozostajemy wiecznie nienasyceni, pragnąc wszystkiego?

W dramaturgię spektaklu wpisuje się siła oddziaływania muzyki Piotra Czajkowskiego. Całość dopełniają wyraziste kostiumy Philippe’a Guillotela oraz niezwykła zespołowość i wirtuozeria tancerzy z Monte Carlo.

media na świecie po obejrzeniu „LAC”

„Maillot i współpracujący z nim przy warstwie dramatycznej spektaklu pisarz Jean Rouaud, ciężko pracowali, aby przekształcić klasyczne „Jezioro łabędzie” w coś innego, coś nawiązującego do współczesnego świata, coś odpowiedniego dla współczesnego choreografa baletowego”.
NEW-YORK DANCE STUFF (2014)
„Ta wersja „Jeziora” to punkt zwrotny w historii tańca, oszałamiające osiągnięcie o niemal lirycznych rozmiarach, wciąż pozostawiające miejsce na powściągliwość i niuanse. Niewątpliwie pozostanie olśniewającym wspomnieniem dla wszystkich (…)”.
FIGARO MAGAZINE (2013)
„(…) Niezwykle emocjonalna partytura Czajkowskiego została wykorzystana z wielkim sukcesem, co znajduje odzwierciedlenie w inteligentnej choreografii Maillot”.
DANCE EUROPE (2011)

Brak spektakli w najbliższej przyszłości

Śledź nasze social media

Monakijska inscenizacja pokazuje świat ludzi targanych sprzecznymi siłami i słabościami. W Królowej widoczna jest zarówno zazdrość o męża i syna, jak i autorytarny ton; swobodny, flirtujący sposób bycia Króla wobec kobiet kontrastuje z jego surowością wobec potomka; wreszcie nieporadność i naiwność Księcia zestawiona jest z jego namiętnością i żarliwą miłością wobec Odetty. To balet zarysowany mocnymi sylwetkami psychologicznymi postaci, potęgowanymi przez demoniczną Rotbart, ukazaną tutaj jako postać kobieca. Jej Królewska Mość Nocy symbolizuje to, co w sterylnie uporządkowanym świecie dworu zostaje oficjalnie wyparte, stanowiąc jednocześnie przeciwwagę dla równie silnego charakteru Królowej. W kompozycji przedstawienia wygrywanie kontrastów widoczne jest również w samej choreografii.

(...)

Choć w choreografii pojawiają się momenty lekkości i subtelnego humoru, przedstawienie niesie ze sobą silny ładunek emocjonalny, dodatkowo wzmacniany przez znakomite sceny zbiorowe. Monakijski spektakl stanowi wyrazisty pomost między tradycją a nowoczesnością, będąc przykładem udanej adaptacji klasyki we współczesnym teatrze operowym i baletowym.

Blaski i cienie - Szymon Spichalski, Teatrdlawszystkich.pl

Spektakl Baletu Monte Carlo dostarczył niezapomnianych wrażeń i wzruszeń, bo tytułowe Jezioro to jezioro łez. Niemalże natychmiast po opadnięciu kurtyny publiczność wstała z miejsc, by długimi brawami nagrodzić wykonawców i autora choreografii Jeana Christopha'e Maillota.

Niezapomniany wieczór z Baletem Monte Carlo w bydgoskiej Operze Nova - relacja Urszuli Guźleckiej, TVP3 Bydgoszcz

Pod fantastycznymi historycznymi kostiumami zaprojektowanymi przez Philippe Guillotela, realizatorzy ukryli naszą teraźniejszość. Interpretujemy na nowo mity, ubieramy je w nowe stroje, a one chodzą między nami i bardzo dobrze się czują. Realizatorzy nie tylko w brawurowy artystycznie sposób przełożyli klasykę na dzisiejszość, lecz nadali jej jakże bliski nam wymiar. A motyw przeobrażania się brzydkiego kaczątka w pięknego łabędzia został odniesiony do ludzkich charakterów, mitycznego Zła wykorzystującego do swych celów dostępne mu sposoby. Zaś łabędzie kryją się pod postaciami chimer, lecz gdy zrzucają ze swych rąk pióra skrzydeł, odzyskują siebie.
I jeszcze jeden reżyserski fantastycznie baśniowy chwyt. A jest nim ogromny powiewający woal, niesiony przez Archaniołów Ciemności, narzucony na kochanków, a następnie poderwany wiatrem w górę, odsłania pustą scenę. Czy wszystko było złudzeniem, snem... A może tak zadziałało zaklęcie rzucone przez Jej Wysokość Noc, pozostawiając widzów w zaczarowanej atmosferze...
Kurtyna kilkakrotnie szła w górę, a młodzi widzowie spontanicznymi i długimi brawami wyrażali zachwyt dla tej niezwykłej inscenizacji i nie chcieli rozstać się z tancerzami Les Ballets de Monte Carlo. To był moment, w którym dali sygnał, że utożsamili się emocjonalnie z tym, co zobaczyli na scenie (...)

Jezioro jak tygiel - Ilona Słojewska, DziennikTeatralny.pl

O wizycie Baletu Monte Carlo na 32. Bydgoskim Festiwalu Operowym w magazynie „Po oklaskach” TVP3 Bydgoszcz (wydanie z 10.05.2026)

(...)
Największą wartością owej baletowej opowieści jest jej jasność i logika dramaturgiczna. Sceny są klarowne, a historia wciągająca. Prostymi środkami realizatorzy tworzą klimat poszczególnych scen. Zwyciężczyniami są solistki, które kunsztem i wykonaniem oczarowują. Można je oceniać na różne sposoby: demoniczności i złowrogości Jej Wysokości Nocy, pewności siebie Czarnego Łabędzia oraz delikatności, a także walki o szczęście Białego Łabędzia. W owym układzie namiętności blado wypada Książę jakby zagubiony koniecznością wyboru, a także przekleństwem dawnego doświadczenia. Kluczem dla owej inscenizacji pozostaje postać ojca, którego grzech zdrady ma moc definiującą dla postępującej tragedii. W owej historii nie ma wygranych, każdy doświadcza, odchodzi, ginie.
Baletowa kreska ruchu choreografa jest niezwykle sugestywna, różnorodna, miejscami akrobatyczna, a zespół sprawny i niezwykle zgrany. Do owego, wspomnianego, grona solistów należy dołączyć Powiernika Księcia (Daniele Delvecchio), który oczarowuje skokami i technicznymi umiejętnościami.

(...)

Podczas Bydgoskiego Festiwalu Operowego otrzymaliśmy wieczór potęgi miłości, a nie fałszu. Historię, która dzięki sile tańca, nie tylko urzeka, ale i dotyka, doskwiera, boli, gdyż to rzecz niezwykle życiowa, gdzie to co bajkowe i niemożliwe przybiera twarz realnego oraz rzeczywistego. Świat baletowej historii wciąga, oczarowuje całym kosmosem realizacyjnym i pozostaje na długo w pamięci, że Jezioro łabędzie nie jedną ma twarz w rękach wybitnych kreatorów tańca.
Zmory dzieciństwa - Benjamin Paschalski, benjaminpaschalski.pl

{title}

08-10-2026

„Piotruś Pan i Wanda”- spektakl, który zabrzmi inaczej

Z Adrianem Michalskim, reżyserem dźwięku najnowszej produkcji Opery Nova, rozmawiamy o technologii immersyjnej i systemie trackingu, które po raz pierwszy zostaną zastosowana w naszym teatrze. Kilkadziesiąt głośników, dziesiątki mikrofonów, system śledzenia ruchu aktorów i kilometry światłowodów - wszystko po to, aby widz nie tylko słyszał „Piotrusia Pana i Wandę”, ale znalazł się w samym środku jego dźwiękowego świata.

{title}

03-10-2026

Dwaj znakomici śpiewacy w roli głównej. „Król Roger” w ten weekend na naszej scenie!

Po premierze w ubiegłym sezonie do Opery Nova powraca „Król Roger” Karola Szymanowskiego – pierwsza w historii bydgoskiej sceny operowej realizacja tego dzieła w inscenizacji cenionego reżysera i choreografa Roberta Bondary. W tytułowej roli usłyszymy: Łukasza Golińskiego i Rafała Pawnuka. Dwie znakomite kreacje i jeden główny bohater - tak zapowiada się „Król Roger” 9, 10 i 11 października 2026 r. na naszej scenie!

{title}

01-10-2026

Zobacz fragment „Piotrusia Pana i Wandy” w ramach Próby dźwięku!

Rozdaliśmy 100 bezpłatnych wejściówek NA FRAGMENT PRZEDPREMIEROWEJ PRÓBY MUSICALU „Piotruś Pan i Wanda”, na którą zapraszamy 21 października o godz. 18 w ramach cyklicznego wydarzenia Próba dźwięku, organizowanego we współpracy z Miejskim Centrum Kultury w Bydgoszczy pod szyldem Bydgoszcz Miasto Muzyki UNESCO.

{title}

19-09-2026

„Piotruś Pan i Wanda” – reżyserka Agnieszka Płoszajska o nowym musicalu Opery Nova

Już w październiku Opera Nova zaprosi Widzów na premierę musicalu „Piotruś Pan i Wanda” z muzyką Szymona Godziemby-Trytka. O tym, czym będzie wyróżniać się bydgoska realizacja, jakie wyzwania czekają wykonawców i dlaczego warto wybrać się na ten spektakl całą rodziną, opowiada reżyserka Agnieszka Płoszajska.