OPERA NOVA w Bydgoszczy

Spektakle
SZEPTY I CIENIE
Balet
SZEPTY I CIENIE
Kompozytor: Johann Sebastian Bach/Paweł Szymański/Paweł Mykietyn
Data premiery: 29.04.2021, godz.19 - premiera online na kanale YT Opery Nova, 12.06.2021, godz. 19 - premiera sceniczna
Czas trwania: 1,20 min.
Choreografia: Jacek Przybyłowicz
Wykonawcy: Balet Opery Nova.
 
Realizatorzy:
Choreografia: Jacek Przybyłowicz
Kostiumy i scenografia: Jacek Przybyłowicz,Paweł Grabarczyk
Reżyseria świateł: Maciej Igielski
Projekcje multimedialne: Ewa Krasucka
Asystenci choreografa: Małgorzata Chojnacka,Stephane Aubry
II asystentka choreografa: Olga Karpowicz
Plakat-foto: Andrzej Makowski
Nadchodzące terminy:
12 czerwca 2021 (sobota), godz. 19:00

Sprzedaż od: 5 maja 2021
13 czerwca 2021 (niedziela), godz. 18:00

Sprzedaż od: 5 maja 2021
Opis:

Premiera online na kanale YouTube, w Międzynarodowym Dniu Tańca, 29 kwietnia o godz. 19:00. 

OBSADA:

BAROCCO

Agnieszka Błaszczyk, Anna Bobrowska, Abigail Cockrell,

Monica Gomez, Marta Kwaśniak, Amelia Małysz,

Rachele Rossi, Cai Sesma Perez, Arisa Suzuki, Aleksandra Wiśniewska,

Martin Hammer, Matthias Kastl, Mariusz Kowalczyk, Paweł Nowicki,

Patrick Ryan, Tomasz Siedlecki, Rafał Tandek

Wiolonczela solo: Adam Szurka, Mikołaj Wojciechowski

 

SZEPTY I CIENIE

Marta Berezowska, Abigail Cockrell,

Monica Gomez, Mizuki Higashino, Olga Karpowicz, Marta Kowalczyk,

Marta Kwaśniak, Amelia Małysz, Arisa Suzuki, Aleksandra Wiśniewska,

Wiktor Dieriewianko, Krzysztof Górski, Martin Hammer, Patryk Jurczyk, Matthias Kastl, Takumi Mitsuhashi, Paweł Nowicki, Patrick Ryan,  Tomasz Siedlecki, Rafał Tandek         

                   

 

3 FOR 13

Marta Berezowska, Abigail Cockrell, Mizuki Higashino, Olga Karpowicz, Marta Kwaśniak,

Amelia Małysz, Cai Sesma Perez, Arisa Suzuki, Toko Tatekawa, Aleksandra Wiśniewska,

Paolo Ciofini, Wiktor Dieriewianko, Krzysztof Górski, Matthias Kastl, Mariusz Kowalczyk, Takumi Mitsuhashi, Paweł Nowicki, Masafumi Okuzono, Patrick Ryan, Tomasz Siedlecki, Rafał Tandek

Premiera sceniczna - 12 czerwca, godzina 19:00. scena Opery Nova

 

SZEPTY I CIENIE : Barocco / Szepty i cienie/ 3 for 13
 

Tryptyk baletowy autorstwa jednego z najwybitniejszych polskich tancerzy i choreografów tańca współczesnego. Jacek Przybyłowicz stworzył przedtem dla Baletu Opery Nova choreografię do legendy dramatycznej „Potępienie Fausta”. Obecnie stworzył dla tancerzy Opery Nova swój „wieczór autorski”, który wypełnią trzy jednoaktówki taneczne. Legendarne „Barocco”, stworzone pierwotnie na Biennale Tańca w Lyonie, było już wystawiane na kilku europejskich scenach; po premierze pisano "Nie dziwię się, że ,,Barocco'' Przybyłowicza przyjęte zostało w Lyonie wielominutową owacją. I że przedstawiciele światowych agencji artystycznych oraz krytycy podkreślali niezwykłą harmonię kompozycji ruchu, płynność elementów tańca współczesnego i barokowej tradycji". Najnowsza wersja tego dzieła, którą wykonuje nasz Balet będzie dopasowana do emploi artystycznego tancerzy. Pozostałe części składające się na program wieczoru baletowego będą miały prapremiery w Operze Nova.

Zachęcamy do wysłuchania rozmów z Jackiem Przybyłowiczem na naszym Facebooku i kanale YouTube.
 

  • Muzyka odtwarzana z nagrań z wyjątkiem wiolonczeli solo w balecie "Barocco".
     
  • Licencjodawcą fonogramu utworu Pawła Mykietyna "3 for 13" jest Polskie Radio S.A. Utwór został napisany na zamówienie Programu 2 Polskiego Radia. Nagranie dokonane w Studiu Koncertowym S1 w 1995 r.


    Realizatorzy:

    Jacek Przybyłowicz - choreograf
    Absolwent Państwowej Szkoły Baletowej i Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W latach 1987-1991 tancerz Teatru Wielkiego w Warszawie. Po wyjeżdzie z Polski do końca swojej kariery wykonawczej tańczył w Niemczech i Izraelu. Przez 7 lat był tancerzem Kibbutrz Contemporary Dance Company pod dyrekcją Rami Be`era. Występował też z Batsheva Dance Company w spektaklu Kyr” Ohada Naharina w ramach Yair Shapiro Awards”.

    Po powrocie do Polski skupił się wyłącznie na pracy choreograficznej, realizując ponad 20 spektakli, między innymi dla: Polskiego Baletu Narodowego, Polskiego Teatru Tańca, Kieleckiego Teatru Tańca, Baletu Opery Bałtyckiej, Baletu Opery Wrocławskiej, Baletu Teatru Wielkiego w Poznaniu. Od lat realizuje również swoje spektakle za granicą, między innymi w Dantzaz Kompainia - San Sebastian, Beijing Dance LDTX, Prague Chamber Ballet, Balet Narodni Divadla - Brno, TanzKompanie Giessn. Jego realizacje były prezentowane w wykonaniu polskich i zagranicznych zespołów na kilkudziesięciu festiwalach na całym świecie, między innymi w Czechach, Cyprze, Chinach, Danii, Francji, Hiszpanii, Japonii, Łotwie, Niemczech, Norwegii, Słowacji, Szwajcarii, Szwecji, Rosji, Rumunii, Tunezji, Ukrainie, Stanach Zjednoczonych, Włoszech, Węgrzech.

    Ważniejsze realizacje: "Naszyjnik gołębicy", ''Barocco", ''Jesień Nuembir", ''45", ''Kilka krótkich sekwencji", "Alpha Kryonia Xe", "III Symfonia - pieśń o nocy", "Sześć skrzydeł aniołów", "II Koncert skrzypcowy", "Infolia", "Gra w karty", "Monochrome", "Poza horyzont", "Globe", "Mistic Vapor", "Verlorenheit", "Sono nero", "Solo nr. 6". Zrealizował też dwie choreografie solowe dla Viktorii Nowak "Solo in Old Style" oraz Pauliny Bidzińskiej "Lacerta", z którymi artystki reprezentujące Polskę wygrały Konkurs Młodego Tancerza Eurowizji w 2016 i 2018 roku. Wyreżyserowana przez niego w 2013 roku opera "Król Edyp" z muzyką Igora Strawińskiego została zarejestrowana przez Telewizję Arte na Festiwalu Operowym w Seged. W latach 2009-2014 piastował funkcję dyrektora Baletu Teatru Wielkiego w Poznaniu. Od 2015 r. wykłada na Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w latach 2018- 2020 kurator programu Baletu Opery Wrocławskiej. Przewodniczący Rady Programowej ds. Tańca Instytutu Muzyki i Tańca. Zwycięzca I nagrody na II Ogólnopolskim Konkursie Choreograficznym w Teatrze Wielkim w Łodzi. Laureat Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii Taniec. Odznaczony Medalem Gloria Artis - Zasłużony Kulturze.


    Paweł Grabarczyk - projektant kostiumów
    Absolwent Wydziału Grafiki Warsztatowej Państwowej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi (1983). Pracował jako projektant lub współpracował przy realizacji kostiumów do wielu filmów, m.in.: Kanclerz i Żelazną ręką (reż. Ryszard Ber), Borys Godunow, Błękitna nuta i Szamanka (reż. Andrzej Żuławski), Szwadron i Kiler (reż. Juliusz Machulski), Wołyń (reż. Wojciech Smarzowski). Projektował także stroje do filmów: Ogniem i mieczem i Stara baśń Jerzego Hoffmana, Quo vadis Jerzego Kawalerowicza, Chopin – pragnienie miłości Jerzego Antczaka, Wrota Europy Jerzego Wójcika.

    Jest twórcą kostiumów dla scen teatralnych, operowych, baletowych i Teatru Telewizji. Pracował m.in. z Krzysztofem Nazarem przy jego realizacjach Wesela (Teatr Powszechny w Warszawie) i Księdza Marka (Teatr TVP) oraz z Andrzejem Sewerynem przy Ryszardzie II (Teatr Narodowy). Wraz z Magdaleną Tesławską projektował kostiumy do spektakli operowych reżyserowanych przez Mariusza Trelińskiego: Madame Butterfly Pucciniego (Warszawa, Waszyngton, Sankt Petersburg, Tel Awiw), Króla Rogera Szymanowskiego i Otella Verdiego (Warszawa), Damy pikowej Czajkowskiego (Berlin, Warszawa) oraz do Andrei Chénier Giordana (Poznań, Warszawa, Waszyngton). Dla Teatru Wielkiego - Opery Narodowej przygotował również scenografię m.in. do baletów: Alpha Kryonia Xe Aleksandry Gryki w choreografii Jacka Przybyłowicza (2006), Harnasiów w choreografii Emila Wesołowskiego, III Symfonii „Pieśni o nocy” w choreografii Jacka Przybyłowicza i Stabat Mater w choreografii Ewy Wycichowskiej (wieczór baletowy Szymanowski i taniec, 2006) oraz do: Verbum nobile Moniuszki i Przysięgi Tansmana (wieczór operowy Dwa słowa, 2009). Dla warszawskiego Teatru Muzycznego „Roma” projektował kostiumy do realizacji musicalu Upiór w operze Andrew Lloyda Webbera w reżyserii Wojciecha Kępczyńskiego. Zrealizował kostiumy także do: Diabłów z Loudun Pendereckiego w reżyserii Laco Adamika (Opera Krakowska, 2008), Kaina i Abla w choreografii Emila Wesołowskiego oraz Sześciu skrzydeł aniołów w choreografii Jacka Przybyłowicza (wieczór baletowy Opowieści biblijne, Teatr Wielki - Opera Narodowa, 2012) oraz „Wieczór Strawińskiego. Król Edyp/ Święto wiosny" w Teatrze Wielkim im. S. Moniuszki w Poznaniu (2013). Był także scenografem jednej z dwóch części spektaklu baletowego Emila Wesołowskiego Chopinart+ w Operze Bałtyckiej (2012). Jego grafiki były wystawiane w kraju i za granicą, m.in. we Francji, Hiszpanii, Japonii i USA.

    Maciej Igielski - reżyser świateł
    Od 1990 roku związany jest z Teatrem Wielkim – Operą Narodową, gdzie projektuje oświetlenie do spektakli operowych i baletowych.

    Jego ważniejsze realizacje na naszych scenach to: Święta wiosna w reżyserii Krzysztofa Zaleskiego, Labohème Pucciniego w inscenizacji Mariusza Trelińskiego, Harnasie Karola Szymanowskiego w choreografii Emila Wesołowskiego, W krainie czarodziejskiego fletu w reżyserii Beaty Redo-Dobber, Mandragora Karola Szymanowskiego w inscenizacji Michała Znanieckiego, W poszukiwaniu kolorów w choreografii Jacka Tyskiego, Persona w choreografii Roberta Bondary oraz Adagio &Scherzo w choreografii Krzysztofa Pastora. Pracował gościnnie dla Opery Nova w Bydgoszczy, reżyserując światła do przedstawień baletowych: Zniewolony umysł w choreografii Roberta Bondary (2011) i Sen nocy letniej w choreografii Karola Urbańskiego, Romeo i Julia w choreografii Paula Chalmera (2018) i operowych: Rusałka Antonína Dvořáka w reżyserii Kristiny Wuss, Halka (2013), Straszny dwór (2019) Stanisława Moniuszki i Rigoletto Giuseppe Verdiego (2014) w reżyserii Natalii Babińskiej, Don Carlos Verdiego w reżyserii Włodzimierza Nurkowskiego (2016) oraz Potępienie Fausta Hectora Berlioza (2015)i Falstaff Verdiego (2017) w reżyserii Macieja Prusa. W Teatrze Wielkim w Łodzi wyreżyserował światła do Cyrulika sewilskiego Gioachino Rossiniego w reżyserii Natalii Babińskiej oraz Halki Stanisława Moniuszku w reżyserii Jarosława Kiliana. W 2013 roku gościł w Litewskim Narodowym Teatrze Opery i Baletu w Wilnie, gdzie opracował światła do nowego przedstawienia baletowego Čiurlionis z muzyką Giedriusa Kuprevičiusa w choreografii Roberta Bondary. W Kieleckim Teatrze Tańca współtworzył spektakl Zdarzyło się w Jeruzalem w choreografii Elżbiety Szlufik-Pańtak i Grzegorza Pańtaka. Reżyserował światła do musicali: Doktor Żywago w reżyserii Jakuba Szydłowskiego w Operze i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku, Zorba w reżyserii Witolda Mazurkiewicza w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej, Przygody Sindbada Żeglarza w reżyserii Jarosława Kiliana w Teatrze Muzycznym w Gdyni oraz Pinokio w reżyserii Jarosława Kiliana w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. W teatrach dramatycznych projektował światła do takich spektakli, jak: Kocham O’Keeffe w reżyserii Krzysztofa Kolbergera (Teatr Bajka), Matematyka miłości w reżyserii Alicji Albrecht (Teatr Buffo), Łysa śpiewaczka, Madame de Sade w reżyserii Macieja Prusa, Opowieść zimowa w reżyserii Marcina Hycnara (Teatr Narodowy), Romeo i Julia w reżyserii Marcina Hycnara (Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie), Balladyna w reżyserii Natalii Babińskiej (Teatr Polski w Bielsku-Białej). Twórca świateł do koncertów i superwidowisk: 10 łatwych utworów na fortepian Zbigniewa Preisnera (1999), Gniezno 2000, Faust we wrocławskiej Hali Stulecia.

     

Recenzje:
4 maja 2021
(...)Powiązania klasyki ze współczesnością odnajdujemy też w niezwykle interesującej choreografii Jacka Przybyłowicza, zafascynowanego twórczością tzw. Zachodu, zwłaszcza światowej sławy izraelskim zespołem Kibbutz Contemporary Dance Compary, z którym przez kilka lat współpracował i podróżował po najbardziej prestiżowych festiwalach całego globu. Chociaż zgodnie z trendami pandemicznej rzeczywistości oglądana nie na scenie a tylko na ekranie laptopa, inscenizacja nader to urzekająca. Nie ma tu nazbyt wybujałej fabularnej akcji, a mocniej rysuje się linia dramaturgiczna emocji. Ale tych przecież dostarcza nam otaczająca rzeczywistość. I przedstawienie mimo wszystko, jest polemiką ze współczesnością.

https://e-teatr.pl/dusze-ktore-zdazaja-do-wolnosci-11443
e-teatr. Anita Nowak: Dusze,które zdążąją do wolności.
4 maja 2021
(...)w pewnym momencie nie można już rozdzielać tego strumienia wrażeń na taniec i muzykę, tylko poddać się harmonii, jaką niesie ze sobą. Afabularność „Barocco" wyzwala w wyobraźni wrażenia, uczucia, pozwala na kombinację odległych od siebie skojarzeń i powstrzymuje od konkretnych treści zawartych w tańcu.(...)

Charakterystyczna dla baroku dynamika ciał ustępuje na rzecz układów baletowych konstruowanych w wymiarze wyobrażeniowych szeptów oraz cieni. Ciała tancerzy poddają się rytmowi muzyki. Gesty i ruchy tancerek oraz tancerzy zdają się być bezdźwięczne jak szept i stają się układem baletowym odbieranym w sposób subtelny i efemeryczny. Kryją jednak w sobie bardzo głębokie pokłady energii oraz siły. Postaci jakby ukryte w cieniu pozwalają na dostrzeżenie w nich ogromnej siły dynamiki, czemu bardzo sprzyja reżyseria świateł, konstruując na scenie plamy jasne, ciemne, nasycone światłem, ukryte i zwieszone w przestrzeni.(...)

I tak w części III układy taneczne znajdują swój punkt kulminacyjny w scenie zbiorowej pod rozświetlonym żyrandolem. Wijące się w demonicznym tańcu sylwetki tancerek ponad leżącym tłumem budzą wiele emocji, które potęgowane są co pewien czas głuchy odgłosami kojarzącymi się ze strzałami.(...)

http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/kompozycja-na-balet-choreografie-i-muzyke.html
Dziennik Teatralny.Ilona Słojewska:Kompozycja-na-balet-choreografie-i-muzykę
SZEPTY I CIENIE
Galeria:
Video:


Do góry


Stopka

Opera Nova jest finansowana ze środków Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Logo Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa NarodowegoLogo Kujawy PomorzeLogo Województwa Kujawsko-Pomorskiego
Program "Modernizacja Opery Nova w Bydgoszczy"
Flaga Unii EuropejskiejFlaga Funduszy Europejskich
Zamknij