Płyty DVD/BD/CD - OPERA NOVA w Bydgoszczy

Płyty DVD/BD/CD
RUSAŁKA
DVD
RUSAŁKA
Kompozytor: Antonín Dvořak
Wykonawcy: Magdalena Polkowska (Rusałka), Tadeusz Szlenkier (Książę), Jacek Greszta (Wodnik), Darina Gapicz (Jeřibaba), Katarzyna Nowak-Stańczyk (Obca Księżna), Pavlo Tolstoy (Leśniczy),Victoria Vatutina (Kuchcik)
Orkiestra, Chór, Balet Opery Nova w Bydgoszczy
oraz statyści, dzieci
Realizatorzy: Kierownictwo muzyczne: Maciej Figas
Reżyseria: Kristina Wuss Scenografia: Mariusz Napierała Choreografia: Iwona Runowska Przygotowanie chóru:Henryk Wierzchoń

Opis:
Baśń liryczna w trzech aktach op.114
Video:
Recenzje:
22 listopada 2019
O strachu teatru reżyserskiego przed baśnią: „Rusałka” Dvořáka x 5
(…)
DUX 8178 1 DVD, Opera Nova Bydgoszcz (Polska) 2012: „Rusałka jako operowy cud z Polski!”

Ani nie znałem do tej pory miasta o nazwie Bydgoszcz, ani nie miałem pojęcia, że w ogóle znajduje się tam teatr operowy. W wielkim napięciu wyczekiwałem tego nagrania i przeżyłem ogromną niespodziankę: jest to nagranie, które nie musi się chować przed wszystkimi innymi. Warto posłuchać głównych solistów. Na przykład Magdalena Polkowska jako Rusałka, w pełni przekonuje swoją młodzieńczą, pełną zachwytu identyfikacją z rolą. Tadeusz Szlenkier nadaje spiętemu i chłodnemu Księciu szczególny poziom wokalny. Orkiestra pod batutą Macieja Figasa wytrzymuje do końca w gotowości bojowej. Ostatecznie jednak zachwyciła mnie inscenizacja Kristiny Wuss: bez zbędnych sztuczek teatru reżyserskiego opowiada dokładnie historię, którą udźwiękowił Dvořák, a przy tym nie jest w żaden sposób sterylnie wierna dziełu. Przemyślane psychologicznie ozdobniki ukazują nieustannie jej bardzo osobisty punkt widzenia. Do tego Mariusz Napierała wymyślił romantycznie czarującą scenografię, która jeszcze bardziej uwypukla akcję. Stary most łączy bowiem w bardzo sensowny sposób świat ludzki ze światem istot wodnych. Z tyłu nocne niebo o tak poetyckiej piękności, że to wrażenie już samo w sobie uzasadnia nagranie. Zwłaszcza, że właśnie scenografia (tak jak np. u Otto Schenka) nie zastyga w znieruchomiałej bryle, tylko nieustannie dopasowuje się do poszczególnych wątków akcji zarówno poetycko, jak i wyjaśniająco. Przy tym nie unika się skutecznych gagów scenicznych, wtedy, gdy Rusałka skacze do wody z wysokiego mostu. Do tej pory nie rozszyfrowałem, jak to jest – perfekcyjnie - rozwiązane technicznie. Każdy reżyser Toski powinien sobie to nagranie obejrzeć. Specjalne BRAVO dla od tej pory już mi znanej Opery w Bydgoszczy!
Der Opernfreund
11 listopada 2019
Opera broni się ponadczasową tematyką oraz wspaniałą muzyką, pełną gestów romantycznych (także nawiązań folklorystycznych), niekiedy ekspresjonistycznych, ale także impresjonistyczną harmoniką i kolorystyką. Wszystkie te elementy nie są jedynie intencją kompozytora – po mistrzowsku zostają wydobyte z partytury przez prowadzoną przez dyrektora Macieja Figasa orkiestrę Opery Nova. Partia orkiestrowa w Rusałce jest dla instrumentalistów szczególnie wymagająca – muszą oni bowiem wykreować zarówno spójny organizm współtworzący aurę, wzmacniający przekaz tekstu i dopełniający akcję sceniczną (dramat niemej Rusałki rozgrywa się w partii orkiestry!), ale jednocześnie Dvořák wymaga od nich mistrzowsko wykonanych partii solowych, powierzając wiodącą rolę rozmaitym instrumentom, czy grupom instrumentów, dialogujących z głosami głównych bohaterów.
Barbara Mielcarek-Krzyżanowska,Jubileuszowy prezent Opery Nova – Rusałka Antonina Dvořáka na płycie DVD
19 lutego 2018
Czy znają Państwo Bydgoszcz, miasto położone w centrum Polski, w niemalże równej odległości od Gdańska, Łodzi i Poznania? W każdym razie, Opera Nova nie jest w rzeczywistości jedną z najbardziej znanych międzynarodowych scen operowych. Pomimo iż to DVD nie jest jej pierwszym pojawieniem się w obiegu wydawnictw muzycznych (jedyne istniejące nagranie Manru Paderewskiego, wydane już cztery lata temu), z pewnością potwierdza wspaniałą jakość tej sceny muzycznej powstałej w 1958 roku i uważanej za najważniejsze centrum kulturalne Kujawsko-Pomorskiego.

Rusałka zarejestrowana w 2015 może wpisać się bez obaw o krytyczne opinie w videografię dzieła oferującego nam spotkanie z głosami tak cesarskimi jak u Fleming oraz spektakl tak fascynujący jak te realizowane przez Stefana Herheima. Wykonanie muzyczne okazuje się być na równie wysokim poziomie. Poza tenorem, żadne z nazwisk widniejących na afiszu nie jest znane poza Polską, a większość z nich jest częścią zespołu Opery Nova. Walory wokalne wszystkich artystów są bez wątpienia najwyższej klasy: głosy czyste, idealnie dobrane, doskonałe opanowanie roli, interesujące osobowości. Rusałka Magdaleny Polkowskiej wysuwa się na pierwszy plan dzięki pięknej barwie, szerokiej skali, dramaturgii uchwyconej w głosie.

Głos granego przez Jacka Gresztę Wodnika nieznacznie się narzuca z powodu braku subtelności dźwięków zbyt mocno prowadzonych w wysokich rejestrach. Darina Gapicz swoim ciemnym wspaniałym głosem nadaje Ježibabie charakteru bohaterki filmowej. Tadeusz Szlenkier w roli Księcia, mimo iż nie posiada wspaniałej barwy Piotra Beczały, w niczym mu nie ustępuje, z łatwością prezentuje szeroką skalę głosu w wykonywanej przez siebie roli. Wreszcie Katarzyna Nowak-Stańczyk w roli Obcej Księżniczki zachwyca swoją skalą dramatycznego sopranu.

Orkiestra nie pozostaje w tyle: wyjątkowe wykonanie. Na szczególną uwagę zasługują instrumenty smyczkowe i dęte, które wybrzmiewają pięknie i poetycko. Orkiestra wspaniale oddała, w możliwie najsubtelniejszy sposób, atmosferę tej bajkowej opery Dvořáka.

Scenografia wpisuje się bardziej we współczesne czasy. Nawet jeśli trochę zmierza w przesadną nowoczesność, nie ośmiela się stosować technik Regietheater. Można się szybko zorientować, że Kristina Wuss chciała pokazać w Rusałce zniszczenie dziewiczej przyrody przez człowieka. Lustro wody, skała, a nad nią piękny XIX-wieczny most z kamiennymi łukami i kutymi balustradami, latarnie miejskie wystarczają, by połączyć dwa przeciwstawne światy. W dole wodny świat, w górze ludzie - obojętni mieszczanie w krynolinach i surdutach, zapełniający całą scenę w II akcie w tradycyjnym balecie, podczas gdy Obca Księżniczka uwodzi Księcia przy stole bilardowym, by go wreszcie porzucić w gigantycznej muszli małży Świętego Jakuba. O ile prowadzenie reżyserskie aktorów grających z lekkością różne stany społeczne przedstawione w dziele jest dynamiczne i skuteczne, o tyle modne odniesienia (przeszklony wagon tramwaju przejeżdżającego przez most, wiozący grupę nimf w II akcie, Ježibaba jako Amazonka) nie są nauką i nie mogą oddać wirtuozerii treści, zrozumienia i zaangażowania realizacji Herheima czy Pountneya. Jest to raczej zbliżenie się do opery tradycyjnej, pięknie przystrojonej niż głęboka analiza psychologiczna dzieła. Poza realizacją jest to teatr (także festiwal) z prawdziwym zespołem artystów, których warto odkryć.
19/02/2018, Pierre Flinois
18 stycznia 2018
W takiej plastycznej i choreograficznej scenerii artyści Opery Nova swoimi umiejętnościami wokalno-aktorskimi wzbudzili zainteresowanie międzynarodowej krytyki. - Zespół śpiewaków oferuje zachwycająco dobrą jakość wykonania. Rola Rusałki o tyle wychodzi naprzeciw Magdalenie Polkowskiej, o ile nimfie przyporządkowuje się raczej delikatną naturę, a jej wprawdzie niezbyt mocny, ale zdolny do przeobrażeń głos imponująco współgra z nastrojem odzwierciedlanym w działaniach scenicznych. Książę w wykonaniu Tadeusza Szlenkiera śpiewa wysokim tenorem. Ucieleśniona przez niego postać oddziałuje, być może zamierzenie, troszeczkę sztywno. Darina Gapicz nadaje kreowanej przez siebie Ježibabie za pomocą swojego mocnego mezzosopranu i znamiennych scen, zarówno ostrzegające, jak również diabolicznie złe cechy. Wodnik Jacek Greszta, pomimo swojego kostiumu, nie pozostaje szarą eminencją, lecz potrafi wypełnić z głębi swojego basowego głosu oraz prezencji scenicznej rolę ojcowskiego opiekuna. W mniejszych rolach Leśniczego, Kuchcika i Obcej Księżnej prezentują się pozostali członkowie zespołu, którzy wnoszą swój wartościowy wkład i przyczyniają się do sukcesu ogólnego dobrego wrażenia – napisał Uwe Krusch w ubiegłorocznym, wrześniowym „Pizzicato", magazynie wydawanym od 1991 roku w Luksemburgu, Niemczech, Francji i Belgii, którego redaktor naczelny zasiada w jury International Classical Music Awards.
1 października 2017
(…)Magdalena Polkowska jako Rusałka śpiewa przyjemnie ze znaczną mocą. Nie usuwa w cień Renée Fleming (która nagrała tę rolę przynajmniej trzy razy – w Pradze, Paryżu i Nowym Jorku), ale mnie podobało się jej wykonanie. Tadeusz Szlenkier jest czasami trochę sztywny jako Książę, lecz uruchamia swój słodki głos płomiennie i z mocą. Wodnik Jacka Greszty jest odpowiednio melancholijny jako zmartwiony ojciec i wyraża odczucia patriarchy, który stracił kontrolę. Ježibaba w wykonaniu Dariny Gapicz jest wspaniałą czarownicą, bardziej stylową niż większość, ale i zabawną i ujmującą.(…) Inscenizacja jest raczej konserwatywna, co może podobać się tym, którzy są zmęczeni reżyserami zwiększającymi seks i przemoc w tej operze.(…) Dyrygent Maciej Figas nadaje operze odpowiednie tempo, a orkiestra gra czysto i z pewnym rozmachem. Wyjątkowo pięknie gra róg. Jakość nagrania jest wysoka, ale na DVD brakuje dostępu do wybranych scen poza trzema aktami. To nie powstrzymuje przed szukaniem ulubionych fragmentów, ale trzeba się trochę napracować.
1 października 2017
Rusałka może prowadzić do odniesień psychoanalitycznych. Korzystali z nich Martin Kusej, Stefan Herheim, Robert Carsen, tworząc głębokie i błyskotliwe spektakle, o których trudno zapomnieć. Jednakże odkrycie libretta w całej prostocie baśni jaką stworzył Jaroslav Kvapil, przy zachowaniu jego głębi było wielką przyjemnością!

Muzyka Dvořáka, niezwykle subtelnie prowadzona pod poetyckim kierownictwem Macieja Figasa nie narzuca się, ona urzeka lub wzrusza. Na uwagę zasługuje wspaniała scenografia Kristiny Wuss przedstawiająca kilka elementów architektury miejskiej Bydgoszczy (dawniej Bromberg, stolicy województwa przez długi czas pod zarządem niemieckim). Most nad Brdą, fontanna niewiniątek, przechodzący przez rzekę pod postacią Ondyna (Wodnika), w niezwykle piękny sposób tworzy tło dla rozgrywającej się opowieści i pojawiających się w niej postaci. Realizacja niewiarygodnie piękna, która wysuwa na pierwszy plan wspaniały zespół śpiewaków. Poruszająca Magdalena Polkowska o bursztynowej barwie głosu i subtelnych wysokich rejestrach w partii tytułowej Rusałki, długo nie widzianej przeze mnie w takim wykonaniu.

Katarzyna Nowak-Stańczyk w roli Obcej Księżniczki. Czystą ucztą wokalną jest partia Księcia wykonywana przez Tadeusza Szlenkiera (idealnie aktorsko oddany chwiejny charakter postaci). Wodnik Jacka Greszty – postać sceniczna na granicy niemalże szaleństwa – został dobrze równoważy zgryźliwością i werwą Ježibaby w wykonaniu Dariny Gapicz. To wyrazista postać, o wielkim głosie, jest objawieniem tego wieczoru, który przypomina, iż Opera Nova w Bydgoszczy jest jedną z pierwszych lirycznych scen w Polsce. Wydanie na płycie DVD bardzo dopracowane, mam nadzieję, że DUX w przyszłości będzie dokumentowało piękne przedstawienia tej lirycznej sceny operowej. (Jean-Charles Hoffelé).
www.clicmusique.com ClicMag października 2017

Do góry



Wznów przewijanie

Opera Nova jest finansowana ze środków Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Logo Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa NarodowegoLogo Kujawy PomorzeLogo Województwa Kujawsko-Pomorskiego
Program "Modernizacja Opery Nova w Bydgoszczy"
Flaga Unii EuropejskiejFlaga Funduszy Europejskich
Zamknij