OPERA NOVA w Bydgoszczy

Spektakle
Romeo i Julia
Balet
Romeo i Julia
Kompozytor: Sergiusz Prokofiew
Data premiery: 21.04.2018
Czas trwania: ok.3 godz., dwie przerwy
Choreografia: Paul Chalmer
Wykonawcy: Balet i Orkiestra Opery Nova w Bydgoszczy

Wykonania odbywają się za zgodą Internationale Musikverlage Hans Sikorski.
 
Realizatorzy:
choreografia: PAUL CHALMER
kierownictwo muzyczne: MACIEJ FIGAS
scenografia: DIANA MARSZAŁEK
kostiumy: AGATA UCHMAN
reżyseria świateł : MACIEJ IGIELSKI
fechmistrz: SYLWESTER ZAWADZKI
opieka kaskaderska: ANDRZEJ SŁOMIŃSKI
asystent choreografa: AURORA BENELLI
asystent dyrygenta: KAMIL PARCHETA
autor plakatu: DIANA MARSZAŁEK
Obsada:
Nadchodzące terminy:
22 czerwca 2018 (piątek), godz. 19:00

Sprzedaż od: 27 marca 2018
Dyrygent: Maciej Figas
23 czerwca 2018 (sobota), godz. 19:00

Sprzedaż od: 27 marca 2018
Dyrygent: Maciej Figas
24 czerwca 2018 (niedziela), godz. 18:00

Sprzedaż od: 27 marca 2018
Dyrygent: Maciej Figas
Opis:
Spektakl premierowy zainauguruje XXV Bydgoski Festiwal Operowy 21 kwietnia 2018 r.

„Romeo i Julia" Szekspira. Co to za temat ! Jakby stworzony do muzyki – Hector Berlioz

Libretto baletu podąża za tekstem tragedii Szekspira, choć w zamierzeniu kompozytora dzieło miało skończyć się… happy endem! Prokofiew wprowadził na scenę wyraziste obrazy muzyczne, prawdę ludzkich uczuć, oryginalną inwencją muzyczną przetwarzał literacki pierwowzór. Każda z postaci ma swój charakterystyczny motyw przewodni, stworzony poprzez wrażliwość psychologiczną Prokofiewa, indywidualny portret muzyczny. Kapitalne są także sceny rodzajowe i zbiorowe. Kompozytor, kontynuując osiągnięcia Czajkowskiego, pogłębił w swej twórczości poetyckość i symfoniczną dramaturgię muzyki. Tytuł ten, niewystawiany w bydgoskiej Operze od przeszło 30.lat (poprzednie realizacje: 1962 r. - choreografia Rajmund Sobiesiak i 1987 - choreografia Przemysław Śliwa), przygotowywany jest przez twórców, którzy zrealizowali na naszej scenie tak głośne spektakle baletowe, jak „Dziadek do orzechów” czy „Zniewolony umysł”.

Zaproszenie do stworzenia choreografii przyjął ponownie Paul Chalmer, wybitny tancerz i choreograf, który akcję „Romea i Julii” przenosi w przestrzeń i czas epoki elżbietańskiej.

Paul Chalmer – choreograf.

Urodził się w Ottawie w Kanadzie. Naukę tańca pobierał w National Ballet School of Canada. Jego zachwyt baletami choreografa Johna Cranko był motywacją do opuszczenia Kanady i związania się w 1980 roku z zespołem Stuttgarter Ballett, gdzie trzy lata później został solistą, tańcząc wiele głównych ról z jego repertuaru. Występował także jako gościnny solista w The English National Ballet, The Birmingham Royal Ballet, The Scottish Ballet, The London City Ballet, Teatro Colon w Buenos Aires, Teatro dell’ Opera di Roma i w mediolańskim Teatro alla Scala. Tańczył m.in. w choreografiach Georgesa Balanchine’a, Jiříego Kyliána, Kennetha MacMillana, Johna Neumeiera, Williama Forsythe’a i Uwe Scholza. W 1999 roku Paul Chalmer został baletmistrzem zespołu baletowego Sächsische Staatsoper Ballett (Semperoper) w Dreźnie, a w 2000 na zaproszenie Uwa Scholza został baletmistrzem zespołu Leipziger Ballett. Zadebiutował także jako choreograf. W latach 2005-2010 Paul Chalmer był dyrektorem zespołu baletowego opery w Lipsku. Dla Leipziger Ballett stworzył takie produkcje jak Jezioro łabędzie (2005), Dziadek do orzechów (2007), Ognisty ptak (2008), Giselle (2009) i Pietruszka (2009). W 2010 roku Chalmer stworzył nową, pełnospektaklową choreografię dla Opery Rzymskiej z okazji 200. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina. W 2011 roku był jurorem podczas Międzynarodowego Konkursu Baletowego Prix de Lausanne. W tym samym roku stworzył choreografię do Jeziora łabędziego dla zespołu MaggioDanza, z premierą podczas festiwalu Maggio Musicale Fiorentino. W listopadzie 2013 roku zespół baletowy przy Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse w Paryżu wystawił jego Romeo i Julię. W 2014 r. Balet Teatru Wielkiego w Poznaniu przygotował premierę „Kopciuszka” Prokofiewa w choreografii Paula Chalmera. W maju/czerwcu 2014 roku balet Opery Rzymskiej zrealizował Śpiącą królewnę w jego choreografii. W 2015 r. dla Opery Nova w Bydgoszczy stworzył choreografię do "Dziadka do orzechów" Piotra Czajkowskiego.Kolejna produkcja Paula Chalmera, "Trzej muszkieterowie" z partyturą zamówioną u Jana Kucery, miała premierę w marcu 2017 roku w Śląsko-Morawskim Teatrze w Ostrawie (Czechy).

Rozmowa Wiktorii Raczyńskiej z Paulem Chalmerem: "Nigdy nie przestanę szukać pożywki dla duszy"

Maciej Figas – kierownictwo muzyczne.

Ukończył Wydział Wychowania Muzycznego i Rytmiki Akademii Muzycznej w Gdańsku oraz Wydział Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej w Poznaniu (kierunek studiów dyrygentura) w klasie prof. Witolda Krzemieńskiego. Przez dwa lata był także studentem Wydziału Wokalno-Aktorskiego gdańskiej uczelni. Pracę zawodową rozpoczął w styczniu 1988 r. w Operze Nova w Bydgoszczy , najpierw jako asystent dyrygenta, później dyrygent, a od kwietnia 1991 r. jako jej dyrektor artystyczny.W listopadzie 1992 r. powołany na stanowisko dyrektora Opery Nova, które piastuje do dziś. W swoim repertuarze posiada szereg przedstawień operowych, baletowych, operetkowych, musicale .Na scenie Opery Nova sprawował kierownictwo muzyczne oper: „Carmen” Bizeta, „Nabucco”, „Traviaty” Verdiego , „Turandot”, „Toski” , „Madamy Butterfly” Pucciniego, „Mefistofelesa” Boita, „Opowieści Hoffmanna” Offenbacha, „Manru” Paderewskiego, "Rusałki" Dworzaka, operetek : „Wesołej wdówki” i „Krainy uśmiechu” Lehára, „Zemsty nietoperza” i "Barona cygańskiego" Straussa, „Hrabiny Maricy” Kálmána, musicalu "My Fair Lady" Loewego-Lernera, baletów : "Dziadek do orzechów" Czajkowskiego oraz „Stabat Mater. Harnasie” do muzyki Szymanowskiego. Gościł na scenach muzycznych Niemiec, Holandii i Luksemburga, prowadząc wiele spektakli i koncertów. Wielokrotnie uczestniczył w Letnim Festiwalu Operowym w Xanten, w ramach którego prowadził m.in. Galowy Koncert z udziałem słynnego tenora wagnerowskiego René Kollo. Maciej Figas ma w swoim dorobku fonograficznym nagranie opery Stanisława Moniuszki „Straszny dwór”, dokonane pod jego dyrekcją w 1994 r. , nagranie opery Paderewskiego „Manru” po raz pierwszy zrealizowane w technice DVD , nagranie pierwszej polskiej DVD z operą "Rusałka" Dworzaka. Inicjator corocznego ( od 1994 r.) Bydgoskiego Festiwalu Operowego, którego 24. dotychczasowe edycje były znakomitą formą promocji sztuki operowej i animacji życia kulturalnego miasta, a jubileuszowa 25 odsłona odbędzie się od 21 kwietnia do 5 maja 2018 r. Do występów na bydgoskiej scenie pozyskał tak wybitnych śpiewaków jak m.in. Małgorzata Walewska, Stefania Toczyska, Ko Seng Hyoun , Adam Kruszewski. Dwukrotnie uhonorowany nagrodą „Bydgoszczanina Roku”, przyznawaną przez lokalne media. oraz medalem "Gloria Artis"

Diana Marszałek. Scenografka teatralna i filmowa.

W swoim dorobku ma blisko 40 realizacji scenograficznych i kostiumograficznych w najważniejszych polskich teatrach, m.in.: Teatrze Wielkim Operze Narodowej, Powszechnym, Polskim, Ateneum i Polonia w Warszawie, Muzycznym w Gdyni, Polskim i Współczesnym we Wrocławiu, Teatrze im. Słowackiego w Krakowie, Wielkim w Poznaniu i Operze Nova w Bydgoszczy. Pracowała także przy takich produkcjach filmowych jak: Katyń oraz Felix, Net i Nika. Na swoim koncie ma wiele realizacji operowych i baletowych. W bydgoskiej Operze Nova tworzyła przestrzeń sceniczną do autorskiego baletu Roberta Bondary Zniewolony umysł na podstawie tekstu Czesława Miłosza z muzyką Philipa Glassa i Wojciecha Kilara, a z reżyserką Natalią Babińską, stworzyła scenografię do Rigoletta Giuseppe Verdiego oraz do Halki (we współpracy z Julią Skrzynecką) Stanisława Moniuszki przygotowanej specjalnie na jubileuszowy XX Festiwal Operowy. W Teatrze Wielkim w Łodzi zaprojektowała w 2014 roku scenografię do nagrodzonej Złotą Maską opery “Cyrulik Sewilski” w reżyserii Natalii Babińskiej. Wraz z Julią Skrzynecką przygotowała scenografię i kostiumy do baletu Persona Roberta Bondary w Teatrze Wielkim Operze Narodowej oraz do Čiurlionisa Giedriusa Kuprevičiusa i Roberta Bondary w Litewskim Narodowym Teatrze Opery i Baletu w Wilnie.

Agata Uchman. Kostiumografka, scenografka, projektantka mody

Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie ukończyła Wydział Scenografii i Malarstwa. Działa na zderzeniu sztuki i designu. W Teatrze Muzycznym ROMA robiła maski do Upiora w operze A. Lloyda Webbera, współpracowała artystycznie z M. Tesławską przy operze La Gioconda Ponchiellego (Opera Nova) i Les Misérables C.M. Schönberga. Wzięła udział w realizacjach Teatru Nowego im. T. Łomnickiego w Poznaniu jako kostiumograf przy Bestii J. Wiśniewskiego (na podstawie Rozbitego dzbana H. von Kleista), a jako kostiumograf i scenograf przy Elsynorze G. Gołaszewskiego i S. Adamczaka. Projektowała kostiumy dla Teatru Muzycznego w Poznaniu (Jekyll & Hyde F. Wildhorna, Evita A. Lloyda Webbera, Nine Yeston/Kopit), Opery na Zamku w Szczecinie (Crazy for You G. i I. Gershwinów), Opery Nova w Bydgoszczy (Dziadek do orzechów P. Czajkowskiego), Opery i Filharmonii Podlaskiej (Cyganeria G. Pucciniego w reżyserii Marii Sartovej) i dla Opery Bałtyckiej (Nabucco G. Verdiego). Jest autorką kostiumów i scenografii do wielu artystycznych projektów filmowych w Polsce i zagranicą, m.in. The Big Leap (scenografia i kostiumy), horroru Urban Explorer (dekoracja wnętrz), Die Alte Frau (dyrektor artystyczny), Village of Unborn Children (kostiumy), One of Us (scenografia i kostiumy), Kop głębiej (kostiumy), Ciemnego pokoju nie trzeba się bać (kostiumy i dekoracja wnętrz), Dotknięcie anioła (kostiumy), serii MTV Pimp My Room(scenografia). W latach 2013–2016 tworzyła autorską markę NUMERuchman/winiarska łączącą design i modę; NUMER jako projekt artystyczny brał udział w wystawach i publikacjach z nowym polskim designem, zaproszony został na Berlin Fashion Week. Prace kostiumograficzne artystki znalazły się na międzynarodowej wystawie w Państwowym Centralnym Muzeum Teatralnym im. A.A. Bachruszyna w Moskwie (ukazującej ostatnie 25 lat projektowania kostiumów na świecie). Artystka należy do Stowarzyszenia Filmowców Polskich oraz Polskiego Centrum OISTAT (międzynarodowej organizacji scenografów).

Aurora Benelli. Asystent choreografa

Po baletowych lekcjach z Brendą Hamlyn w rodzinnej Florencji Aurora kontynuowała naukę tańca w Royal Ballet School w Londynie. Wcześnie podjęła pracę w głównych włoskich teatrach i szybko tańczyła solowe role. Dołączyła do Compagnia Italiana di Balletto, kierowanej przez CarlięFracci i Beppe Menegattiego, często tańcząc ważne solowe role, takie jak Myrtha w „Giselle” i Wróżka Bzu w ”Śpiacej królewnie”, występując na scenie wspólnie z międzynarodowej sławy artystami, takimi jak Carla Fracci, Lawrence Rhodes , Lynn Seymour, Eva Evdokimova, Paul Chalmer, Gheorghe Iancu i Alessandro Molin i inni. Rozszerzając swój repertuar o utwory neoklasyczne i współczesne, zinterpretowała role stworzone role przez choreografów, takich jak Antonella Agati, Millicent Hodson, Kenneth Archer i Wayne McGregor. Obecnie aktywnie zaangażowana jako nauczyciel i mistrz baletu, Aurora Benelli pracowała z Compagnia Italiana di Balletto Carli Fracci, Wayne McGregor Random Dance (teraz Studio Wayne McGregor) w Londynie, w projekcie Mimesis kierowanym przez Elisabettę Terabust w Teatro Comunale we Florencji, oraz jako gościnnie w Laban Center w Londynie. Współpracowała z Paulem Chalmerem przy produkcji „ Giselle” i „Ognistego ptaka” w Leipzig Ballet. Aurora Benelli posiada najwyższe kwalifikacje do kwalifikacji ABT® National Training Curriculum i jest certyfikowanym nauczycielem ABT®NTC. Od 2011 roku Aurora Benelli jest nauczycielką z certyfikatem Gyrokinesis® Level 1.
Recenzje:
24 kwietnia 2018
Pozyskany przez Operę Nova Kanadyjczyk Paul Chalmer to artysta o poważnej karierze, znaczonej związkami z najlepszymi kompaniami baletowymi. Do „Romea i Julii" ma sentyment, sam kiedyś tańczył Romea, i to w zespole legendarnego Johna Cranko.
Podziw dla tego mistrza czuje nadal, bo gdy dziś choreografowie czy reżyserzy teatralni starają się uwspółcześnić dzieje kochanków z Werony, on śladem Cranko stara się odtworzyć klimat szekspirowskiego teatru.
Przedstawienie nie jest jednak rodzajem historycznej rekonstrukcji. Prezentując wiernie dzieje Romea i Julii, Paul Chalmer dodał wiele własnych pomysłów, starając się, by akcja układała się w wartką, spójną całość teatralną. O ile zatem akt I ze słynną sceną balkonową toczył się konwencjonalnie i dość ospale, o tyle potem było znacznie lepiej, aż do ciekawie rozegranych obrazów końcowych, w których Kanadyjczyk wzmocnił tragiczny finał tej historii.


Jacek Marczyński
http://www.rp.pl/Taniec/304249932-Romeo-i-Julia-w-Operze-Nova-w-Bydgoszczy.html
24 kwietnia 2018
Para głównych wykonawców podczas I premiery – Natalia Ścibak jako Julia oraz Paweł Nowicki w roli Romea zasygnalizowała niezwykłe wyczucie harmonii. Jako para zakochanych stali się zjawiskową wprost egzemplifikacją postaci Julii i Romea. Ich eteryczność, subtelność okazywanych wobec siebie uczuć, poddanie się miłości, konkurowało z bardzo silnymi i skrajnymi przeżyciami. W scenie balkonowej, w tańcu miłosnym i w pożegnaniu Romea z Julią, Natalia Ścibak i Paweł Nowicki wyrażali w sposób bardzo delikatny swoje emocje. Ich gesty, spojrzenia, technika kreowały niezwykły klimat. Wielkie brawa!


Ilona Słojewska
http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/kiedy-milosc-ponad-nienawiscia-jest.html
23 kwietnia 2018
Przepiękna muzyka Sergiusza Prokofiewa wykonywana w sposób brawurowy przez znakomitą orkiestrę Opery Nova pod batutą Macieja Figasa miała godną partnerkę w warstwie wizualnej spektaklu.
Scenografia Diany Marszałek w sposób ewidentny nawiązuje do renesansowych rezydencji szesnastowiecznej Anglii. Co więcej, budowle wzniesiono na scenie, tworząc iluzje prawdziwych cegieł. Dzięki możliwościom technicznym tego imponującego teatru, jakim jest Opera Nova, elementy scenografii są w stosownych momentach przesuwane, odsuwane i wznoszone. (...)
Kostiumy Agaty Uchman podkreślają renesansowy przepych, bogactwo detali z tamtej epoki, ale noszą też w sobie znamiona oryginalnego artyzmu ich projektantki.

Anita Nowak
http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/258099.html
22 kwietnia 2018
Paul Chalmer od zawsze zachwycał się muzyką Sergiusza Prokofiewa. Mawia, że to muzyka rysuje ruchy tancerzy, a poezja Shakespeare’a wieńczy dzieło. I, aby dobrze przygotować solistów do ich ról, często go im cytował. A oni… posłuchali. Na scenie wydają się być aż przesiąknięci dramaturgią.

Można by wręcz pokusić się o stwierdzenie, że to Julia właśnie, paradoksalnie, bo najdelikatniejsza z postaci, niesie cały spektakl. Momentami ma się wrażenie, że tańczy nie do „Romea i Julii”, a do „Jeziora łabędziego”. Skoki, których opadanie zazwyczaj miarkuje uderzenie pointy o deski, w jej wykonaniu są w ogromnej większości bezgłośne. Dzięki czemu jej ulotność nabiera jakby nieziemskiego znaczenia, jakby nomen omen nie istniała naprawdę.

Wiktoria Raczyńska
http://www.bydgoszczinaczej.pl/artykul/umierali-iscie-teatralnie/
22 kwietnia 2018
„Romeo i Julia” Sergiusza Prokofiewa to żelazny, acz bardzo wymagający tytuł światowych scen muzycznych. Trudno nadać mu dziś oryginalny rys. A jednak w Bydgoszczy się to udało, moim zdaniem, dzięki najlepiej rozumianej teatralności wystawienia oraz tchnięciu weń emocji.
Po premierze w Novej obejrzałam sobie dla porównania „Romea i Julię” sprzed pięciu lat w mistrzowskim wykonaniu moskiewskiego Teatru Bolszoj. Znak firmowy dzieła Prokofiewa – monumentalny taniec rycerski, pawana z 1. aktu – jest zatańczony tam perfekcyjnie, błyskotliwie, oszałamiająco. Wykonawczo i realizatorsko to na pewno arcydzieło. A przecież, poza tym kunsztem, nie widać emocji, którą daje odbiorcy zespół bydgoski.

Ewa Czarnowska-Woźniak
http://www.expressbydgoski.pl/aktualnosci/a/final-zwienczyl-dzielo-po-premierze-romea-i-julii,13117940/
Romeo i Julia
Galeria:
Video:


Do góry


Stopka

Opera Nova jest finansowana ze środków Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Program "Modernizacja Opery Nova w Bydgoszczy"
Flagi unijne
Zamknij