OPERA NOVA w Bydgoszczy

Ewa Głowacka

Debiutowała w Teatrze Wielkim jeszcze jako uczennica warszawskiej szkoły baletowej, kreując rolę tytułową w spektaklu Adama Hanuszkiewicza Julia i Romeo na scenie kameralnej. Od ukończenia szkoły (1972) występowała na scenie warszawskiej, od 1974 roku jako solistka, a od 1977 roku jako pierwsza solistka. Była laureatką Grand Prix III Ogólnopolskiego Konkursu Tańca w Gdańsku (1979), III Światowego Konkursu Baletowego w Osace (1980), Nagrody Młodych im. Wyspiańskiego I stopnia (1985), Nagrody Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1985) i wielu innych wyróżnień. W ostatnich latach pracowała jako pedagog tańca i jako juror konkursów baletowych.

Najważniejsze role artystki w repertuarze klasycznym: partie tytułowe w Giselle i La Sylphide, M-me Taglioni w Grand pas de quatre, Odetta-Odylia w Jeziorze łabędzim, Aurora i Wróżka Bzu w Śpiącej królewnie, Królowa Driad w Don Kichocie, Królowa Śniegu w Dziadku do orzechów, Solistka w Sylfidach, Dziewczyna w Le Spectre de la Rose i rola tytułowa w Umierającym łabędziu Fokina, Królowa Wschodu i Brylant w Panu Twardowskim. W baletach współczesnych choreografów występowała jako: Aili w Księżycowym reniferze Birgit Cullberg, Sylfida w Balu kadetów Lichine’a, tytułowa Carmen w balecie Jelizariewa, Consuelo w Popołudniowej sjeście Méndeza, Przyjaciółka w Fantazjach Waltera, tytułowa Anna w Stanisławie i Annie Oświecimach, Liza Woka w Salmo gioioso, Królewna w Bardzo śpiącej królewnie i Nina w Maskaradzie Grucy, Dziewczyna w Wariacjach Konwińskiego do muzyki Brittena, Młoda w Harnasiach Kujawy, Zobeida w Szeherezadzie Kuzniecowej, Kobieta w Ostinatio determinare i Narzeczona Zypcia w Nienasyceniu Rudnickiej, Delfina w Muzach Chopina Wołk-Karaczewskiego, Żona Putyfara w Legendzie o Józefie Wesołowskiego i Flora w Carminach burana Fodora. Tańczyła partie solowe w Suite en blanc Lifara (Adagio), w balecie Miłość i ból i świat i marzenie Neumeiera, Serenadzie Balanchine’a, Wariacjach "Don Juan" Béjarta, Adagiu Hammerklavier van Manena, a także w baletach polskich choreografów: Graczyka, Pastora i Sokólskiego.

Brała udział w filmach i programach telewizyjnych. Występowała z baletem warszawskim podczas wszystkich tournée w całej niemal Europie, oklaskiwana była w USA, Kanadzie, Peru i Japonii, na Kubie i Tajwanie. W 1999 roku artystka rozstała się z Teatrem Wielkim, ale występowała gościnnie w rolach Pani Capulet w Romeo i Julii i Królowej w Śpiącej królewnie. Kreowała także rolę Gradiscy w balecie La dolce vita Rudnickiej, a także Księżnej w Jeziorze łabędzim w choreografii Muchamiedowa.

Pracowała jako pedagog gościnny w Polskim Balecie Narodowym oraz w balecie Opery Nova.

Z Operą Nova współpracowała jako :
  • asystent choreografa w „Don Kichocie” Minusa ( 1996 r.)
  • Konsultant-pedagog w „śpiącej królewnie” ( 2005 r.)
  • Sprawowała opiekę artystyczną w „Chopinie w Nohant” ( 2006r.) oraz w „Panu Twardowskim” (2007 r.) oraz nad spektaklem "Fascynacje" z choreografiami Jormy Elo i Maura De Candii.


  • Ewa Głowacka zmarła 19 października 2020 r.
     
    Fot.Andrzej Makowski - powiększ

Do góry



Stopka

Opera Nova jest finansowana ze środków Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Logo Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa NarodowegoLogo Kujawy PomorzeLogo Województwa Kujawsko-Pomorskiego
Program "Modernizacja Opery Nova w Bydgoszczy"
Flaga Unii EuropejskiejFlaga Funduszy Europejskich
Zamknij